Theo Jellema (1955) had het geluk tijdens zijn middelbareschooltijd iemand te treffen die heel gemotiveerd orgelles gaf. Vanaf dat moment was hij volledig in de ban van het orgel en dat is nooit meer veranderd. Hij studeerde orgel aan het conservatorium te Groningen in de orgelklas van Wim van Beek en behaalde het diploma Theorie […]

Theo Jellema (1955) had het geluk tijdens zijn middelbareschooltijd iemand te treffen die heel gemotiveerd orgelles gaf. Vanaf dat moment was hij volledig in de ban van het orgel en dat is nooit meer veranderd. Hij studeerde orgel aan het conservatorium te Groningen in de orgelklas van Wim van Beek en behaalde het diploma Theorie der Muziek. Na organist te zijn geweest in de Lutherse kerk in Leeuwarden en de Martinikerk in Franeker werd hij begin 2006 organist bij de Grote- of Jacobijnerkerk in Leeuwarden waar hij het hoofdorgel van Christian Müller (1727) bespeelt. De karakteristieke plenumklank van het orgel kenmerkt zich vooral door kracht en doordringendheid, terwijl het bovenwerk typerende karakterstemmen en ingetogen soloregisters laat horen.

Het duurde voor Theo een aantal jaren voordat hij aan de muziek van Messiaen toe was, maar toen het eenmaal zover was, kreeg orgelspelen voor hem een hele nieuwe dimensie. Het publiek denkt vaak dat de organist zijn eigen gevoelens tot uiting brengt terwijl het voor hem eigenlijk andersom is. In het geval van Messiaen zijn het diens religieuze visioenen en de bijbehorende extase die Theo met verve vertaald.

De kleur van Messiaens harmonieën, de poëzie van de orgelklank die hem voor ogen stond in de meditatieve passages en de bijna exploderende energie van zijn toccata-delen, vormen een universum waarin Theo Jellema, en hopelijk ook de toehoorders, zich helemaal in kunnen verliezen. Hij ervaart het dan ook steeds weer als een fantastisch moment wanneer hij het eerste akkoord van ‘La Nativité du Seigneur’ speelt en daarmee de deur openzet naar een religieus vergezicht.

Müllerorgel- Grote Kerk Leeuwarden